Verwoord

 

Op een zomerse middag

lag ik in de hangmat

onder de appelboom

 

een Cox vol rijpend fruit

 

ik zag hoe de wind licht bewoog

over het groene blad

golven tegen de blauwe hemel

genoot ik het moment met

 

geluiden van voorbijgaande aard

 

in de geur van zomers gras

en in dat golvende licht

liet de wind woorden achter

 

toen is een gedachte

 

 

Eilandvrouw

 

In een blik naar voren

grijzend door de tijd

de weidsheid beschouwend

en maar speurend naar ruimte

 

aangedragen door een golvende zee

waar de horizon uiteindelijk zich buigt

over de ronding van haar aarde

 

zo zie ik jou, eilandvrouw

ooit nagenoeg dichtbij

tastend in de niet aflatende

 

wind van zee

waar de jaren niet tellen

wel hoe golven de kust bereiken

 

 

Ik-wadloper

 

Golfslag schuimkop

sta ik tot mijn enkels in het slik

ik-wadloper zocht ruimte

 

met zuigende kracht

bewoog de wind tot tranen toe de wolken

in bevlogen luchten over het opvliegend wad

 

schaduwen uit het verleden als ongeschreven gedichten

ik-wadloper zag niets om me achter te verschuilen

slechts een paar woorden en het tij dat keert

 

met het suizen van de wind langs de waterlijn

wacht de einder bij eb en de tijd die het neemt

de stilte voor de vloed

 

 

 

Windvrouw

 

De wind heeft mij meegenomen

windvrouw hemellichaam met gouden lokken

langs mijn stad met bekribte oevers van basalt

 

met het verlangen naar de zon

joeg zij het water op

watervlakte stroomafwaarts

 

waar het later in zijn vroeger strandde

in een verlegde vloedlijn en

waar het bij eb de warmte van

de dag weerspiegeld zag

 

want nat was het bij tijden

 

 

Lied voor vogels (Pau Casals)

 

In mijn wereld strekt zich de nacht uit

een stille wereld waarin ook mijn lief slaapt

mijn voeten zijn zeker in dit duister

geen tred verdwijnt zonder zinnen in verlatenheid

 

de wereld voor me ligt ook achter me

er is geen onbekend terrein - alles is goed

slechts de paden lopen anders 

 

vertrouwen te gaan zoals mijn moeder bij leven en 

kende de dood toen de dag was gaan slapen

baarde zij mijn verlangen het duister te omarmen

in de stilte van haar schoot

 

een lied voor vogels als bij het krieken van de dag

gestreken voor de eeuwigheid

een stem wanneer de nacht is vergeten - verluidt het licht

 

-

 

Een zwerm van steltlopers strekt zich door

de lucht in een choreografie voor vleugels

golvende lucht en golvende zee

 

de vloedlijn achtergelaten met leven spoelde vol

was ik toeschouwer een stip getuige

de schoonheid die mij liet zijn

 

-

 

Op de uiterste punt van de pier

waar menig afscheid was genomen

verwelkomde ik mijn lief

 

kokkels en mossels en mijn lief op de boot

zand in mijn haren en zoute lippen

zij; sternen rond haar hoofd

 

-

 

In het gekozen ruime sop dreunt onder mij het kielzog

naar wat ik verliet op weg naar mijn eiland

in een zich verwijderende horizon

 

zilvermeeuwen en kleine sternen doen hun kunstjes

gekscherend planerend voor hun maal

brood uit vrije hand voert mijn vergeten

 

-

 

Licht waakt in vierkwartsmaat over dit slapend eiland

streelt de nachtzwarte zee in zijn komen en gaan

voor wie niet blind wil varen

 

mijn lief ontwaakt uit haar schelp van slapen

ruikt naar het wad en spreekt in golven

over het zingen van de zee

 

-

 

In het roepen van de wind

weet de horizon niet

wat achter hem ligt in de wisseling van het tij

 

weet het strand niet wat er met zijn zand gebeurt

trekt de witkoppige branding aan de grond onder

mijn voeten en lach ik de golven tegemoet

 

-

 

Mijn lief stond om mij heen

hoog op een duin wuivend in de wind

de stralen van ogen te vertalen

 

en de zon scheen over het ruisen van de terugtrekkende

zee genoot ik de golven in hun komen en gaan

als een stern planerend in tegenlicht

 

-

 

De zee draagt de vogel trekt zich op aan de lucht vliegt

om mijn hoofd nestelt de gezochte leegte in een dei-

nende wereld aangewaaid vol van geurend slik 

 

de wereld losgelaten verdwijnt hij in het licht van zee en

luchten als een vergeten dat dit varen met zich brengt

beweging over een lichaam van water